Dibe Vurmak Dedikleri ve Tuğçe Işınsu

Artık düşünme yeteneğimi kaybetmiştim,öyle böyle değil bayağı bildiğin kafam çalışmıyordu..Korkunç bir günün ardından eve dönerken otoyolda tam yol ayrımında gelen bir telefonla sapağı kaçırınca Edirne ye doğru yola çıkmıştım.

Üstelik Edirne de ‘’Edirne Ciğeri’’yiyecek paramda yoktu ve oraya kadar gidecek benzinim de yoktu..Ayrıca arabamın egsoz filtreleri tıkandığı için motor çekiş gücü düşmüş,kırık ön camım yüzünden de önümü zor görüyordum.

Biraz ileride olmasını umut ettiğim Avcılar dönüş yolunu da bulamayınca baktım ki yakın zamanda geri dönüş yok,işte tam o an korkunç bir çığlık hatta çığlıktan öte bir böğürme sesi duydum,epey bir süre dinledim,ne zaman sonra farkettim ki ses benden geliyor!..bağırarak ağlıyorum,ağzım her iki kulağımın arasına yayılmış,dudaklarım yırtılacak kadar gergin gözyaşlarım ve sümüğüm aynı hızda akıp ağzıma doluşuyorlar..çığlığım bitmiyor ve ağzımı kapatamıyorum,tek beklediğim sesimin nefesimin kesilmesi..başka türlü durmayacak çünkü..

İsyan ediyordum ‘’Allahım neden artık beni affetmiyorsun!?? Neden beni sevmiyorsun,neden bana sahip çıkmıyorsun,cezamı çektim,bak hiçbirşeyim ve hiçkimsem yok neden yapıyorsun bunu,seni anladım ama hani sen yaratmıştın beni,insan kendinden ruhuna üflediği bir canlıyı bu kadar perişan edermi!!???’’

Boğazım sızlıyordu ama bir defa patlamıştım,geri dönüşü yoktu isyanın,’’çok zayıfım,acizim ve çözüm üretemeyecek kadar tükendim,nolur affetmeyeceksen beni yok et!çünkü böyle ne sana ne kendime ne de başkasına faydam yok!’’…sözlerim bitmiyordu..boğazım acıyordu hemde çok acıyordu..sakinleşemiyordum..ancak her zamanki gibi bu yalın ‘’dip’’ halde çok iyi araba kullanıyordum.tedirgin değildim..bitmişti..ölebilirdim..umurumda değildi..sadece zavallı annem ve beni çocuğu gibi seven ablam arkamdan parça parça olacaklardı,ama elimden bir şey gelmiyordu..

Ne kadar gittim bilemiyorum,bir süre sonra navigasyon kurmayı akıl ettim,evin yolunu iki saat sonra buldum..eve geldiğimde çok sakin ama boş bir çuvaldım..

Amaçsızca instagramda gezinirken sarışın bir kadının ‘’keşfet’’kısmında bir paylaşımını gördüm..Baktım spiritüel konulardan,bazı ayet ve surelerden bahsediyor..İlk aklıma gelen muhafazakar ama saçları sarı ve alımlı..ben değil ama insanlar görüntüde muhafazakar olmayan biri bu konularda neden yazsın diyebilirlerdi..Ben değil diyorum çünkü ben de onun gibi sarı uzun saçlı,ince yapılı birisiyim ama Kur’an okur,namaz kılarım..Hep asıl benim gibi biri bu konularda arada kalmış,saçlarını ve vücudunu kapatarak bu konulara geçmek gerekliliğine takıldığı için  bu konulardan uzaklaşmış kişilere bu bilgileri ulaştırmak gerekir diyordum nicedir..

Ancak çocukluğumdan beri okuduğum Kur’an çevirileri,kişisel gelişim kitapları ve yaptığım araştırmaların yeterli olmadığını bu işin ilmine sahip olmadığımı biliyordum..Zaten hayatım da ortadaydı,sıkça çıkmaza düşüp üzüntülerde boğuluyordum!Yani bu benim işim değildi ve kırk fırın ekmeği de yemeyecektim.

Birkaç gün sonra bu güzel kadının yazdığı ‘’El Vedud’’adlı kitabı D&R dan aldım ve sayfalarında yıllardır çok iyi bildiğim her şeyi ustalıkla birleştirdiğini gördüm.

‘’Meleklerin izlerini sürün’’ dediği bölümü okuyunca şimdi bir işaret olsa dedim kendi kendime ve birkaç saniye sonra camdan bir kuş sürüsü geçti..gülümsedim ‘’ olmaz ‘’ dedim ‘’canım öyle görmek istedi’’..Birkaç dakika sonra yine işaretleri gözlemlemeyi düşlerken camın önünden bu defa daha kalabalık bir kuş sürüsü geçti..’’Ha’’ dedim ‘’belli ki kuşların geçtiği bir an bu..’’

Takip eden saatlerde gözümü camdan ayırmadım,ama bir daha kuş sürüsü geçmedi..O an anladım ki onlar işaretti..Gözyaşlarım çok derinden,kocaman uzun çağıl çağıl bir nehirden gözbebeklerimi yıkayarak indi..Annemin çerçevedeki fotoğrafına bakarak uzun bir süre ağladım..Gönlümdeki tozlar o sel sularıyla silinip gitsin diye,zavallı annemi ne kadar iyi anladığımı iliklerimde hissederek ağladım.

O kitap sayesinde birkaç gün geriye giderek bana gönderilen tüm işaretlerin farkına vardım.

El Vedud kitabının yazarı,sarışın ve alımlı kadının adı ‘’Tuğçe Işınsu’’idi..İyi ki bir yerde motivasyonu bitip vazgeçmemiş dedim içimden..Helal olsun kadına!

 

KADINFİT CRM

 

 

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir